Hepimiz bir yolculuk içindeyiz. Hayatımızda çocukluk, genç­lik, ihtiyarlık, kabir gibi konaklara geliyoruz. Şimdi bu yolculu­ğun ihtiyarlık konağına gelmiş yaşlılarımızı anlamak ve anlat­mak istiyoruz.

Bazı öğretim üyeleriyle birlikte, zengin bir iş adamının evinde verdiği davete katılıyoruz. İftar öncesinde başlayan sohbetimiz, konu ne olursa olsun dönüp dolaşıp yemeklere bağlanıyor.

15 AĞUSTOS 2003 CUMA günü Amerika'da elektrikler kesildi, Amerika'nın doğusu, Kanada'nın güneyi kap karanlık oldu üç gün boyu, her şey söndü. Herkes yere yığıldı. Caddeler, meydanlar insan seli oldu. İnsan yapısı olan her şey anlamını yitirdi. Ne güçleri kaldı Amerikalıların, ne takatleri; elleri ayakları tutuldu, dilleri damakları kurudu.

Sizce yeterince iyilik yapıyor muyuz? İyi bir insan olmanın mücadelesini veriyor muyuz? Ya da en azından kötü olmamaya gayret gösteriyor muyuz? Acaba insanlar bizi nasıl biri olarak biliyorlar?

Resul-i Âlişan Efendimiz sık sık nefsinden yakınır, nefisle mücadeleyi "büyük cihad" sayar ve "Bir an bile beni bana bırakma Allah'ım" diye dua eder...