Câbir ibni Abdullah radıyallahu anh anlatıyor: Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile bir seferden dönüyorduk. Öğle vakti ağaçlık, çalılık bir vadide mola verdik. Askerler ağaçların altında gölgelenmek üzere çevreye dağılmış, Resûl-i Ekrem de kılıcını bir ağaca asarak dinlenmeye başlamıştı. Birazcık uyumuştuk ki, Resûl-i Ekrem´in bizi çağırdığını duyup yanına koştuk. Bir de baktık, yanında bir müşrik oturuyor. Bu adam Hz. Peygamber uyurken ağaca asılı kılıcını almış. O sırada Resûl-i Ekrem uyanmış. Adam kılıcı çekerek sormuş: - "Benden korkuyor musun?" - "Hayır, korkmuyorum." - "Peki, şimdi seni benim elimden kim kurtaracak?" - "Allah!" İşte o zaman adamın elindeki kılıç yere düşüvermiş. Bu defa Resûl-i Ekrem yerdeki kılıcı alarak adama sormuş: - "Seni benim elimden kim kurtaracak?" Adam şöyle demiş: - "İyi bir cezalandırıcı ol!" Hz. Peygamber adama, - "Allah´tan başka ilâh olmadığını, benim Allah´ın Elçisi olduğumu kabul eder misin?" diye sorunca, - "Hayır" demiş. "Kabul etmem. Ancak seninle savaşmamaya, seninle savaşacak bir topluluk içinde bulunmamaya söz veririm." Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bu adamı serbest bıraktı. O da arkadaşlarının yanına dönünce onlara şöyle demiş: - "Ben en hayırlı kişinin yanından geliyorum." - Buhârî, Cihâd 84, 87, Megâzî 31, 32; Müslim, Müsâfirîn 311, Fezâil 13, 14; Ahmed b. Hanbel, Müsned, III, 364, 390. -